tebesirtozu 40 Takipçi | 13 Takip

KALKINMA PLANLARI TEMELİNDE EĞİTİMİN PLANLANMASINA BİR BAKIŞ.1

2012-11-10 21:31:00

1-PLANLAMA NEDİR VE KALKINMA PLANLARIYLA EĞİTİM PLANLARI ARASINDA NASIL BİR İLİŞKİ BULUNMAKTADIR? 9. KALKINMA PLANI TEMELİNDE İRDELEYİNİZ?

Planlama çok genel olarak kıt kaynakların en verimli ve en etkili şekilde kullanılmasını sağlayan bir araçtır.

Bireysel düzeyde ve en basit anlamda planlama, yaşamın doğal bir etkinliğidir.

Plan bir örgütün amaçlarını gerçekleştirmesine yardım eden temel belgedir.

Planlama, en yalın tanımıyla, bireyler, gruplar, örgütler, kurumlar ve toplumlar için daha iyi bir gelecek oluşturma yolunda geleceğe dönük olarak yapılan bir girişimdir.

Bu tanımdan çıkarılacak sonuca göre, planlama geleceğe dönük yapılması öngörülen eylemleri kapsar.

Planlama, “nereye gideceğiz ve nasıl gideceğiz” sorularıyla başlayan bir süreçtir.

Bir gün sonra yapılacak işlerin belirlenmesinden, bir yıl ya da daha uzun bir süreye dönük hedeflerin tasarlanmasına kadar geleceğe dönük her türlü etkinlik planlamadır.

Ancak planlama, salt bireysel bir etkinlik değildir. En basitinden en karmaşığına her türlü örgüt/toplum amaçlarını gerçekleştirmek için planlamadan yararlanır.

Örgütler tarafından yaygın bir şekilde kullanılan planlama, yönetim süreçlerinin ilk sırasında yer almaktadır.

Planlama, geçmişin deneyimleri ve günün koşullarından yola çıkarak geleceği şekillendirme çabasıdır.

Geleceği “görebilmenin” en iyi yolu, onu planlamaktır.

Planlama, “tıpkı bilim gibi, insanın bilgisizliğin ve korkunun sınırlamalarından kurtulma isteğinin bir ürünüdür” ve paradoksal olarak “tahmin ve seçme işi zorlaştıkça” daha çok gerekli olmaktadır.

Planlama, “belirsizlik altında karar verme işlemi”dir.

Belirsizlik, hem planlamayı zorunlu kılan hem de zorlaştıran bir etkendir.

Geleceğe dair belirsizlikler planlama eylemini gerektirirken geçmişe ve bugüne dair belirsizlikler geleceği planlamayı güçleştirmektedir.

Nerede olduğunu bilmeyen bir plancının, nereye gideceğini bilmesi olanaklı değildir.

Planlama bir tür sorun çözme yöntemidir.

Belli bir sorunun çözümüne ya da belli bir amacın gerçekleştirilmesine karar verme durumunda, planlama, ussal davranışı sağlayan, diğer bir deyişle amaç-araç dengesini kuran bir mekanizma olarak kullanılmaktadır.

Planlamanın bir çok tanımı bulunmakla birlikte, tüm planlama tanımları amaç, araç ve süre olmak üzere üç temel unsuru içermektedir. Amaç, ulaşılmak istenen yeri (hedefi); araç, buraya nasıl gidileceğini; süre de ne zaman varılacağını göstermektedir.

Bu çerçevede planlama, gelecekte ulaşılmak istenen amacı/amaçları, buna/bunlara ulaşmak için gerekli olan aracı/araçları ve süreyi/süreleri belirleme süreci olarak tanımlanabilir. Buna bir tür karar alma sürecidir diyebiliriz.

KALKINMA PLANI: Bir ülkenin ekonomik kalkınmasının; o ülkenin halkının, kişisel ve toplumsal gelişmesine bağlı olduğu söylenebilir.

Kalkınma sadece maddi gereksinimlerle ilgili olmayıp, insanların toplumsal koşullarının geliştirilmesi ile de ilgilidir.

Günümüzde ülkelerin kalkınmışlık düzeyleri, milli gelir miktarı yanında; eğitim, sosyal, kültürel ve politik durumları ile  de ölçülmektedir.

İktisadi gelişme kişi başına düşen mal ve hizmet birimleriyle ifade edilebildiği gibi, kişi başına düşen eğitim ve sağlık harcamaları da gelişmişliğin önemli ölçüleri arasındadır.

Bunlara paralel olarak okuryazarlık ve okullaşma oranı, ortalama yaşam süresi gibi değerler de bir ülkenin gelişmişlik düzeyinin bir göstergesidir.

Bütün bunlar kalkınmanın merkezine insanı yerleştirmektedir. İnsanın düşüncesi, yetenekleri, eğitim düzeyi ile oluşan ekonomik ve kültürel ortam yenilik ve yaratıcılığı gerçekleştirerek üretim sürecinin girdisi olarak ekonomiye katkı sağlamaktadır.

Kalkınma önceleri, sadece ekonomik büyüme ve gelişme olarak tanımlanmıştı. Ancak yakın geçmişte ve günümüzde kalkınmanın, yalnızca insanların maddi gereksinimleri ile ilgili olmayıp, onların toplumsal koşullarının geliştirilmesi ve umutlarının gerçekleştirilmesi ile ilgili olduğu da savunulmaktadır.

Kalkınma, tek başına üretim artışından ibaret değildir. Kalkınma, bireylerin refah düzeylerini artırmak amacı ile siyasal iktidarın belli ekonomik politikaları izleyerek, toplumun yapısını değiştirme girişimidir.

Bu yönü ile kalkınma, hem ekonomik hem de toplumsal bir süreçtir.

Birçok sayıda genç insanın, kalkınan bir ekonomi ve anayasa hedefine uygun olarak yetiştirilmesi eğitimin, toplumsal, kültürel ve psikolojik etkilerinin yanı sıra ekonomik etkisinin olduğunu gösterir.

İkinci Dünya Savaşı yılları ve sonrasında yaşanan olaylar, eğitim ile kalkınma arasındaki ilişkilerin daha iyi anlaşılmasına yardımcı olmuştur. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, Avrupa ve Japon ekonomilerinin canlandırılması için hazırlanan Marshall Plânından kısa sürede beklenmedik başarılar elde edilmiştir. Bu çerçevede, söz konusu ülkelerde güçlü bir ileri teknoloji ve ekonomik büyüme devri başlamıştır.

Söz konusu etmenlerin az gelişmiş ülkeler için de geçerli olabileceği görüşü ağırlık kazanmıştır. Ancak az gelişmiş ülkeler ile Marshall Plânı ülkeleri arasındaki paralelliğe rağmen, bu varsayımın yanlış olduğu kısa sürede anlaşılmıştır.

Çünkü söz konusu ülkeler, Marshall Plânı kapsamındaki ülkelerde var olan iyi eğitilmiş işgücü ile güçlü ekonomik ve idari alt yapıya sahip değillerdi.

Ekonomik kalkınma, üretimi artıracak teknolojinin gelişmesi, doğal kaynakların ve sermayenin en iyi ve akılcı bir şekilde kullanılması ile mümkündür.

Bunu sağlayan ise eğitilmiş insan gücüdür.

Örneğin, günümüzde çok değerli bir doğal kaynak olan petrolün bulunduğu birçok ülke, yetişmiş insan gücüne sahip olmadığı için bu kaynaklarından yeterince yararlanamamaktadır.

Buna karşı, doğal kaynakları çok sınırlı olan Almanya ile Japonya yetişmiş insan gücü sayesinde sahip oldukları kıt kaynaklardan en iyi biçimde yararlanarak ekonomik yönden büyük gelişme göstermişlerdir.

Eğitim, ülkelerin yatırım yapmak zorunda oldukları bir alandır. Eğitime ayrılan kaynak ise bir harcama değil, ülkeler için oldukça gerekli ve hatta en kârlı yatırımdır.

İKTİSADİ KALKINMA PLANI ve EĞİTİM:

Eğitim Planlaması: Eğitim sistemine ilişkin önceden belirlenmiş amaç ya da amaçlara ne kadar sürede ve hangi araçları kullanarak ulaşılacağının belirlenmesidir.

Eğitim Politikası: Belirlenen eğitim hedeflerine ulaşılabilmesi için kullanılan araçlar bütününü ve bunların kullanılma biçimlerini ifade eder.

Eğitim Anlayışı: Eğitim politikalarının belirlenmesinde etkin olan eğitim felsefesinin içerdiği ana kavram ve değerlere oturan bakış açısıdır.

“Azgelişmiş” ülkelerin kalkınabilmesinin temel koşulu, iktisadi kalkınma planıdır.

Plan, bu ülkelerde ekonomik ve sosyal engellerin kaldırılmasına yönelmeli, ekonomiyi canlandırmalı ve onu belirli yönlere yöneltmelidir.

Azgelişmiş ülkeler için söz konusu ekonomik ve sosyal engeller ise şu şekilde sıralanmaktadır:

1) Ekonomik engeller:Sermaye ve nitelikli insan gücü kıtlığı, doğal kaynak işleme yöntemlerinin geriliği, tasarrufların yetersizliği, kredi kurumlarının iyi örgütlenememesi, banka sistemindeki aksaklıklar, ulaştırma ve haberleşme hizmetlerinin geriliği.

2) Sosyal engeller:Yoksulluk, zengin sınıfın azlığı, gelir dağılımının adaletsizliği, orta sınıfın zayıflığı, kamu yönetiminin kötü, ehliyetsiz ve ekonomik yönetim anlayışından yoksun olması.

Eğitimin ekonomik büyümeye katkısı vardır. Ekonomik büyüme, bir ülkenin ulusal gelirindeki kalıcı artış olarak tanımlanabilir. Bu artışın sağlanması için temel koşul üretimde kullanılan üretim faktörlerinin toplam miktarının artırılmasıdır.

1960’larda eğitim ekonomisi alanındaki çalışmalar eğitimin de bir üretim faktörü olarak, işgücünün beceri ve üretkenlik kapasitesini geliştirme yoluyla ulusal gelirin büyümesine katkıda bulunduğunu göstermiştir.

Eğitim-Ekonomi arasındaki ilişki şu şekilde özetlenebilir;

1. Eğitim, ekonominin ihtiyaç duyduğu insan gücünü yetiştirir (üretime katkısı).

2. Eğitim hizmetinin yürütülmesinin ve hizmetten yararlanmanın belli bir maliyeti vardır (eğitim maliyeti).

3. Eğitime yapılan harcamalar.

4. Eğitimin bireysel (mikro) ve toplumsal (makro) düzeyde gelir yaratma etkisi vardır.

5. Eğitim arzının ekonomiyle ilişkisi mevcuttur.

6. Eğitim talebinin ekonomiyle ilişkisi mevcuttur.

7. Eğitimin verimlilik ile ilişkisi mevcuttur.

8. Eğitim hizmetinin mal olma özelliği vardır.

9. Eğitim-finansman açısından ilişki vardır.

TÜRKİYEDE KALKINMA PLANI VE EĞİTİM PLANI İLİŞKİSİ:

Devlet Planlama Teşkilatının kurulduğu tarihten bugüne kadar 9 adet Beş Yıllık Kalkınma Planı uygu­lamaya konulmuştur.

Planların iktisadi felsefeleri ve yaklaşımları kapsamında; 1960 öncesi planları: devletçi, kısmi,

1960-1980 planları: karma ekono­mi, bütüncül,

1980-2000 planları: liberal, stratejik olarak nitelendirilebilir.

1980 öncesinde sanayileş­mede "ithalat ikamesi politikaları", 1980 sonrası ise "açık ekonomiye geçiş" yönlendirici olmuştur.

Türkiye, 1963 yılında planlı döneme girerken, ülkenin sosyoekonomik potansiyelini değerlen­dirmek ve bu potansiyeli orta dönemde planlarla en iyi şekilde yönlendirebilmek için, amaç ve hedef­lerin önceliklerini tespit eden 15 yıllık perspektif plan hazırlama gereğini duymuştur.

I. ve II. Beş Yıllık Kalkınma Planları, 1963-1977 perspektif plana göre hazırlanmış olup; I. Beş Yıllık Kalkınma Planı temel altyapı yatırımlarına, istihdam sorununa ve yeniden düzenleme konularına ağırlık verirken, II. Beş Yıllık Kalkınma Planı özellikle sanayi sektörünün ekonomide sürükleyici sektör niteliği kazanması ilkesini benimsemiştir.

Türkiye’de planlama uygulamalarının gelişimi, büyük oranda dünyadaki gelişim ile benzerlikler göstermektedir.

 Birçok “azgelişmiş” ülkede olduğu gibi Türkiye’de de ilk planlama girişimleri sektörel düzeyde başlamış, daha sonra ekonominin tümünü kapsamına almıştır.

İktisadi planlamanın Türkiye’deki ilk uygulamaları 1930’ lu yıllardan 1950’ lere kadar süren sanayi planlarıdır.

1933 ile 1946 yılları arasında üç sanayi planı hazırlanmış ve bu planlarla Türkiye’nin ilk sanayi işletmeleri kurulmuştur. (genelde tarıma dayalı sanayi)

1947 yılında ise İKTİSADİ KALKINMA PLANI hazırlanmış ancak bu plan beklenen Amerikan yardımının alınamaması üzerine öngörülen süre içinde uygulanamamıştır. Bu planda öngörülen tedbirler 1950-1960 döneminde “plansız” bir biçimde uygulamaya konulmuştur.

27 Mayıs darbesinin ardından “Planlı Kalkınma Politikası”  benimsenmiştir. Böylece 1961 Anayasası ile Türkiye’de kalkınma planlarının hazırlanması ve uygulanması yasal bir zorunluluk olmuştur.

1962 yılında bir yıllık bir geçiş programı hazırlanmış adından da 1963-1977  yılları arasındaki 15 yılı kapsayan 1. PERSPEKTİF PLAN (BPP) ve 1963-1967 yıllarını kapsayan BİRİNCİ BEŞ YILLIK KALKINMA PLANI  (BBYKP) hazırlanmıştır.

Birinci Beş yıllık kalkınma planından itibaren Türkiye’de kalkınma planları, EKONOMİK, TOPLUMSAL ve KÜLTÜREL ALANLARI kapsamına alan BÜTNCÜL bir planlama anlayışı içinde MAKRO, MERKEZİ ve AŞAMALI olarak hazırlanmıştır.

Planlı kalkınma politikası çerçevesinde EĞİTİM de EKONOMİNİN İNSANGÜCÜ GEREKSİNİMİNİ KARŞILAYAN ve HALKIN EĞİTİM DÜZEYİNİ YÜKSELTMEK SURETİYLE toplumsal değişmeye-kalkınmaya katkı sunan bir SEKTÖR olarak kalkınma planları içindeki yerini almıştır.

Kalkınma planları içindeki eğitim planlaması çalışmaları bir yandan ekonomik ve toplumsal gelişmenin zorunlu kıldığı görevleri yerine getirmek için gereken kaynakların sağlanmasına, diğer yandan da sağlanan kaynağın eğitim sisteminin tür ve düzeyleri arasında paylaşımı/dağılımına yoğunlaşmıştır.

Eğitim planlaması en geniş anlamda açıkça tanımlanmış amaçlara uygun olarak bireyin var olan yeteneklerini geliştirmek ve ülkenin toplumsal, kültürel ve ekonomik kalkınmasına yardım edecek eğitim imkânını tüm nüfusa yaymak/sağlamak için kamuoyunun desteği ve katılması ile kamu kesimi için olduğu kadar özel kesim için de geçerli toplumsal araştırma yöntem ve ilkelerinin, eğitimbilim tekniklerinin koordineli uygulanmasını içeren sürekli, yönetsel, ekonomik ve parasal bir süreçtir.

E.P. amaçları belli seçim önceliklerine göre sıralayan ve kaynakları bu öncelikli amaçlara dağıtan bir mekanizmadır.

Eğitim planlaması rasyonel bir davranıştır.

Rasyonel davranış, ihtiyaçların sınırsızlığı ile sınırlı kaynaklar arasındaki çatışmayı çözmeyi amaçlar.

E. P. de bir toplumun kalkınması doğrultusunda erişilmesi gereken birçok hedefi belli seçim önceliklerine göre bir öncelikler listesine koyarak sınırlı kaynakları bu öncelikli hedeflerle ilişkilendirmeye çalışır.

Böylece E.P. eğitim alanına ayrılan kaynaklar için bir rasyonel davranış, bir haklılaştırma süreci durumuna girerken diğer yandan da alanı içindeki çeşitli alt hedefler arasında bir seçim yapan ve kaynak dağıtan bir mekanizma durumuna gelmektedir.

Türkiye’de planlı kalkınma politikasına geçiş ile birlikte eğitim planlaması çalışmaları da başlamıştır.

Planlı kalkınma politikası çerçevesinde eğitim, kalkınmanın araçlarından biri olarak ele alınmış, ekonomik ve toplumsal hedefleri destekleyici bir anlayışla, kalkınma planının içinde uzun (perspektif) ve orta (beş yıllık) dönemli olarak planlanmıştır.

Türkiye’de Kalkınma planlarında hâkim olan eğitim anlayışları:

Kalkınma planlarında eğitimi niteleyen baskın ifadeler şu şekilde sıralanabilir,

Eğitim; İstenilen bir yaşam düzeyine ulaşma çabası olan kalkınmanın en etkili araçlarından biridir.

Kalkınma için gerekli olan nicelikte ve nitelikteki insangücünün yetiştirilmesindeki başlıca yoldur.

Toplumun yaratıcı gücünü ve verimini artıran bir araçtır. Kişilere yeteneklerine göre yetişme olanağı sağlayarak sosyal adalet ve fırsat eşitliği sağlanmasının en etkili aracıdır.

Kişilerin düşünsel, bilişsel, bedensel ve ruhsal gelişimini sağlayan bir süreçtir.

Kalkınabilme için kişiler ve toplumun sahip olması istenen değer ve davranışların oluşturulması, yerleştirilmesi ve değiştirilmesinin yoludur.

Kalkınma planları içindeki eğitim planlarının iki temel amacı bulunmaktadır.

1-Toplumun eğitim düzeyini yükseltmek ve

2-Ekonominin gereksinim duyduğu insangücünü yetiştirmek.

Bu iki temel amaç tüm kalkınma planlarında görülmektedir.

DOKUZUNCU KALKINMA PLANI ve EĞİTİM

2007-2013 dönemini kapsayan Dokuzuncu Kalkınma Planı, Türkiye’nin ekonomik, sosyal ve kültürel alanlarda bütüncül bir yaklaşımla gerçekleştireceği dönüşümleri ortaya koyan temel politika dokümanıdır.

Bu kapsamda Dokuzuncu Kalkınma Planı, “İstikrar içinde büyüyen, gelirini daha adil paylaşan, küresel ölçekte rekabet gücüne sahip, bilgi toplumuna dönüşen, AB’ye üyelik için uyum sürecini tamamlamış bir Türkiye” vizyonu ve Uzun Vadeli Strateji (2001-2023) çerçevesinde hazırlanmıştır.

Dokuzuncu Kalkınma Planı ile her alanı detaylı düzenlemeye dayanan bir plan hazırlama anlayışından temel amaç ve önceliklere yoğunlaşan bir stratejik yaklaşıma geçilmiştir.

Bu yeni anlayış  çerçevesinde, öngörülen stratejik amaç ve önceliklerin gerçekleştirilmesi sürecinde, (5018 sayılı kamu mali yönetim ve kontrol kanunu ile) uygulamada etkinlik ve şeffaflığın sağlanması ve hesap verilebilirliğe zemin oluşturması amacıyla, planda etkili bir izleme ve değerlendirme mekanizmasına yer verilmiştir.

Plan sadece kamu kesimi için değil, toplumun geneli için de uzun vadeli bir perspektif ve hedef (2023) birliği sağlamaya hizmet etme gayesindedir.

Bu doğrultuda, kalkınma vizyonu çerçevesinde makro dengeleri gözeterek, öngörülebilirliği artıran, piyasaların daha etkin işleyişine imkân verecek kurumsal ve yapısal düzenlemeleri öne çıkaran, sorunları önceliklendiren, temel amaç ve önceliklere yoğunlaşan bir stratejik yaklaşıma geçilmektedir.

Planın hazırlanmasında katılımcılığa özen gösterilmiştir.

Planın vizyonu “istikrar içinde büyüyen, gelirini daha adil paylaşan, küresel ölçekte rekabet gücüne sahip, bilgi toplumuna dönüşen ve AB’ye üyelik için uyum sürecini tamamlamış bir Türkiye vizyonuna sahiptir.

Dokuzuncu kalkınma planının stratejisi; Dokuzuncu Kalkınma Planı döneminde ekonomik büyümenin ve sosyal kalkınmanın istikrarlı bir yapıda sürdürülmesi ve plan vizyonunun gerçekleşmesi yolunda aşağıda yer alan stratejik amaçlar, GELİŞME EKSENLERİ olarak belirlenmiştir:

EKONOMİK VE SOSYAL GELİŞME EKSENLERİ

1-Rekabet Gücünün Artırılması

2-İstihdamın Artırılması:1. İşgücü Piyasasının Geliştirilmesi

2. Eğitimin İşgücü Talebine Duyarlılığının Artırılması

3. Aktif İşgücü Politikalarının

3-Beşeri Gelişme ve Sosyal Dayanışmanın Güçlendirilmesi:

Eğitim Sisteminin Geliştirilmesi.

4-Bölgesel Gelişmenin Sağlanması

5-Kamu Hizmetlerinde Kalite ve Etkinliğin Artırılması

Planın gelişim eksenlerinden 2♦ İstihdamın Artırılması, başlığı altında belirlenen hedeflerden -Eğitimin işgücü talebine duyarlılığının artırılması için yapılacaklar şu şekilde belirlenmiştir;

Piyasanın ihtiyaç duyduğu nitelikte işgücü yetiştirmek üzere eğitim ile işgücü piyasası arasındaki etkileşim güçlendirilecektir. Mesleki eğitim ve yüksek öğretimde mevcut eğitim programları gözden geçirilerek, yeni açılacak eğitim programları insan gücü ihtiyacı doğrultusunda belirlenecektir.

Mesleki ve teknik eğitimde modüler ve esnek bir sisteme geçilecektir .

Meslek standartları ile sınav ve belgelendirmeyi esas alan bir mesleki yeterlilik sistemi kurulacak ve bu sisteme duyarlı bir mesleki eğitim yapısı geliştirilecektir.

Meslek yüksekokulları ile mesleki ve teknik ortaöğretim kurumları arasında program bütünlüğünü esas alan iş bölümü ve işbirliği sağlanacaktır. Bu kurumların sanayi ile işbirliği içinde gerçekleştirdikleri uygulamalı eğitim güçlendirilecek ve yaygınlaştırılacaktır.

Planın gelişim eksenlerinden 3♦ Beşeri Gelişme ve Sosyal Dayanışmanın Güçlendirilmesi başlığı altında belirlenen hedeflerinden -Eğitim sisteminin geliştirilmesi için yapılacaklar şu şekilde belirlenmiştir;

-          Toplumsal gelişmenin sağlanması amacıyla; düşünme, algılama ve sorun çözme yeteneği gelişmiş, Atatürk ilkelerine bağlı, demokratik, özgürlükçü, milli ve manevi değerleri özümsemiş, yeni fikirlere açık, kişisel sorumluluk duygusuna sahip ve çağdaş uygarlığa katkıda bulunabilen, bilim ve teknoloji üretimine yatkın ve beceri düzeyi yüksek, üretken ve yaratıcı bilgi çağı insanı yetiştirilecektir.

-          Eğitim sistemi beşeri kaynakların geliştirilmesini desteklemek üzere, yaşam boyu eğitim yaklaşımıyla ve sistem bütünlüğü içinde ele alınarak, etkili, erişilebilir ve fırsat eşitliğine dayalı bir yapıya kavuşturulacaktır.

-          Eğitimde niteliğin artırılması amacıyla, yenilikçilik ve araştırıcılığın geliştirilmesini esas alan müfredat programları ülke geneline yaygınlaştırılacak, etkili bir rehberlik ve yönlendirme sistemi kurulacak, eğitici personelin nitelikleri ile fiziki mekan ve bilgi teknolojisi altyapısı güçlendirilecektir.

-          Yükseköğretim yönetimi şeffaflık, katılımcılık, hesap verebilirlik ve sürdürülebilir kalite anlayışı çerçevesinde yeniden ele alınacak, sistemin idari ve mali özerkliği artırılacak, yerel özellikleri dikkate alan, özel kesimin yatırımına açık rekabetçi bir yapı geliştirilecektir.

Plan döneminde okulöncesi ve ortaöğretim kademesinde okullaşma oranlarında önemli artışlar sağlanması hedeflenmektedir. İlköğretim kademesinde çağ nüfusundaki azalmanın da katkısı ile tüm çocukların temel eğitim alması amaçlanmaktadır. Ortaöğretim okullaşma oranlarındaki artışla birlikte yükseköğretime olacak talep artışını karşılamak üzere, yükseköğretim okullaşma oranının yüzde 48’e ulaşması planlanmaktadır.

 

Tablo. 6.14: Eğitim Kademeleri İtibarıyla Hedefler (1)

                                                              2005/2006 (2)                     2012/2013

- Okullaşma Oranları (%)

Okulöncesi (3)                                                 19,9                                50,0

İlköğretim                                                        95,6                                100,0

Ortaöğretim                                                      85,2                               100,0

Yükseköğretim (4)                            Toplam   38,4                               48,0

                                                           Örgün     24,8                               33,0

 

- Derslik Başına Düşen Öğrenci Sayısı

İlköğretim (5)                                                    43,5                             30,0

Genel Ortaöğretim                                            37,9                              30,0

Kaynak: TÜİK, MEB, DPT.

(1) Bütün kademeler için veriler brüt okullaşma oranıdır.

(2) Yükseköğretim verileri 2004-2005 dönemine aittir.

(3) 4-5 yaş grubu için hesaplanmıştır.

(4) Üniversiteler ve diğer yükseköğretim kurumları dahil, lisansüstü öğrencileri hariç tutulmuştur. 17-20 yaş

grubu için hesaplanmıştır.

(5) Kentsel alanlar için hesaplanmıştır.

Dokuzuncu kalkınma planı stratejisinin ekonomik ve sosyal gelişme eksenlerininden “BEŞERİ GELİŞME VE SOSYAL DAYANIŞMANIN GÜÇLENDİRİLMESİ STRATEJİSİ ALT BAŞLIĞINDAN Eğitim Sisteminin Geliştirilmesi İÇİN YAPILACAKLAR PLANDA AŞAĞIDAKİ ŞEKİLDE İFADE EDİLMİŞTİR:

 Toplumsal gelişmenin sağlanması amacıyla; düşünme, algılama ve sorun çözme yeteneği gelişmiş, Atatürk ilkelerine bağlı, demokratik, özgürlükçü, milli ve manevi değerleri özümsemiş, yeni fikirlere açık, kişisel sorumluluk duygusuna sahip, çağdaş uygarlığa katkıda bulunabilen, bilim ve teknoloji kullanımına ve üretimine yatkın, sanata değer veren, beceri düzeyi yüksek, üretken ve yaratıcı, bilgi çağı insanı yetiştirilecektir.

Eğitim sistemi, insan kaynaklarının geliştirilmesini desteklemek üzere, yaşam boyu eğitim yaklaşımıyla ve bütüncül olarak ele alınacak; sistemin etkinliği, erişilebilirliği ve fırsat eşitliğine dayalı yapısı güçlendirilecektir.

* Okulöncesi eğitimin yaygınlaştırılması amacıyla öğretmen ve fiziki altyapı ihtiyacı karşılanacak, eğitim hizmetleri çeşitlendirilecek, toplumsal farkındalık düzeyi yükseltilecek, erken çocukluk ve ebeveyn eğitimleri artırılacaktır.

* İlköğretimde okul terklerinin azaltılması için başta kırsal kesime ve kız çocuklarına yönelik olmak üzere gerekli tedbirler alınacak ve ortaöğretime geçiş oranları yükseltilecektir.

* Öğretmen açığı bulunan alanlarda ihtiyacın karşılanması için üniversite kontenjanları artırılacak, öğretmenlerin bölgelere ve yerleşim yerlerine göre dengeli dağılımı sağlanacak, özlük haklarında hizmet yaptıkları yerleşim yerleri ve hizmet şartları itibarıyla farklılaşmaya gidilebilmesine imkan sağlanacaktır.

*Eğitimin yaygınlaştırılmasında merkezi idarenin yanı sıra mahalli idareler, gönüllü kuruluşlar ve özel sektörün katkısı artırılacaktır.

* Ortaöğretim; program türünü esas alan, yatay ve dikey geçişlere imkan veren, etkin bir rehberlik ve yönlendirme hizmetini içeren esnek bir yapıya kavuşturulacaktır. Programlar geniş tabanlı ve modüler esasa göre düzenlenecektir.

* Eğitimde kalitenin artırılması amacıyla, yenilikçiliği ve araştırıcılığı esas alan müfredat programları ülke geneline yaygınlaştırılacak, öğrenciler bilimsel araştırmaya ve girişimciliğe teşvik edilecektir.

* Kalabalık sınıf mevcutları düşürülecek, ikili eğitim uygulaması azaltılacaktır. Her kademedeki eğitim tesislerinin etkin kullanılabilmesi için standartlar ve ortak kullanım imkanları geliştirilecektir. Okulların bilgi ve iletişim teknolojileri altyapısı, eğitim yazılımları öncelikli olmak üzere güçlendirilecek, yenilenen müfredatın gerektirdiği ortamlar ve donanım sağlanacaktır.

Müfredat programlarındaki ve eğitim yöntemlerindeki değişiklikler dikkate alınarak öğretmen yeterlilikleri sürekli olarak geliştirilecek, gereken yeterliliklerin kazandırılabilmesi için hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimde etkin yöntemler uygulanacaktır.

Yeni kurulan üniversiteler başta olmak üzere, öğretim üyesi ihtiyacını karşılamak amacıyla yurtiçi ve yurtdışında öğretim üyesi yetiştirme programlarına devam edilecektir.

Bilgi toplumuna geçiş sürecinde ihtiyaç duyulan insangücünün yetiştirilebilmesi için yabancı dil öğretimi etkinleştirilecek, bilgi ve iletişim teknolojilerinin derslerde kullanılmasını sağlayacak yöntemler geliştirilecek ve yaygınlaştırılacaktır.

Toplumda yaşam boyu eğitim anlayışının benimsenmesi amacıyla e-öğrenme dahil, yaygın eğitim imkanları geliştirilecek, eğitim çağı dışına çıkmış kişilerin açık öğretim fırsatlarından yararlanmaları teşvik edilecek, beceri kazandırma ve meslek edindirme faaliyetleri artırılacaktır.

Özel eğitim gerektiren öğrencilerin eğitiminde kaynaştırma yöntemine öncelik verilecek ve mevcut okulların fiziki koşulları uygun hale getirilecektir.

Yükseköğretim kurumlarında finansman kaynakları geliştirilecek ve çeşitlendirilecek; öğrenci katkı paylarının, mali gücü olmayan başarılı öğrencilere burs ve kredi sağlanması şartıyla yükseköğretimin finansmanındaki payının artırılmasına yönelik düzenlemeler yapılacaktır.

Eğitime ayrılan özel kaynaklar eğitimde fırsat eşitliğine imkan sağlayacak şekilde yönlendirilecektir. Bütün eğitim kademelerinde özel sektörün payı artırılacak, kamu kaynaklarının en fazla ihtiyaç duyan kesimlere yönlendirilmesi sağlanacaktır. Etkin bir kalite değerlendirme ve denetim sistemi kurulması koşuluyla özel yükseköğretim kurumlarının açılabilmesine imkân sağlanacaktır.

Eğitim sisteminin etkinliğinin artırılması, eğitime ayrılan kaynakların daha verimli kullanılması, öğrenciler ve aileleri üzerindeki mali, sosyal ve psikolojik yüklerin hafifletilmesi amacıyla eğitim sistemi, sınav odaklı yapıdan kurtarılacaktır.

Yükseköğretime giriş sistemi; öğrencileri programlar hakkında yeterli düzeyde bilgilendiren, ilgi ve yeteneklerini ortaöğretim boyunca çok yönlü bir süreçle değerlendiren, okul başarısına dayalı ve müfredat programlarıyla daha uyumlu bir yapıya kavuşturulacaktır.

Ortaöğretim ve yükseköğretime hazırlık dershanelerinin özel okullara dönüştürülmesine yönelik teşvikler sağlanacaktır.

Milli Eğitim Bakanlığı merkez teşkilatında hizmet esasına dayalı bir yapılanmaya gidilecek, kurumsal kapasite güçlendirilecek, taşra teşkilatlarına ve eğitim kurumlarına yetki ve sorumluluk devredilmesi sağlanacaktır.

Yükseköğretim Kurulu, standart belirleme, koordinasyon ve planlamadan sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırılacaktır. Yükseköğretim kurumlarının, şeffaflık, hesap verebilirlik ilkeleri doğrultusunda idari ve mali özerkliğe sahip olmaları ve yerel özelliklere uygun şekilde uzmanlaşmaları sağlanarak, sistemin rekabetçi bir yapıya kavuşması desteklenecektir.

Kaliteli eğitim imkânlarının yaygınlaştırılması amacıyla eğitim kurumlarında kalite güvence sistemi kurulacak, kalite standartları belirlenerek yaygınlaştırılacak, eğitim kurumlarının yetkileri ve kurumsal kapasiteleri artırılacak, performans ölçümüne dayalı bir model geliştirilecektir.

MEB STRATEJİK PLANI VE HEDEFLER:

STRATEJİK PLAN:Kamu idarelerinin/kurumların orta ve uzun vadeli amaçlarını, temel ilke ve politikalarını, hedef ve önceliklerini, performans ölçütlerini, bunlara ulaşmak için izlenecek yöntemler ile kaynak dağılımlarını içeren plandır.

Bu bağlamda Milli Eğitim Bakanlığı’nın 2010-2014 periyodunu kapsayan STRATEJİK PLANINDA eğitim kademesi ve türlerine göre belirlediği   hedeflerin belli başlıları aşağıdaki şekildedir:

Stratejik planlama çalışmalarının yürütülmesi sırasında öncelikle aşağıdaki mevzuat temel alınmıştır:

24/12/2003 tarih ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu (KMYKK)

22/12/2005 tarih ve 5436 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun 26/05/2006 tarihli Kamu İdarelerinde Stratejik Planlamaya İlişkin Usul  ve Esaslar Hakkında Yönetmelik

1-OKUL ÖNCESİ EĞİTİMİ:

Stratejik Hedef 1.1: Okul öncesi eğitimde % 33 olan net okullaşma oranını dezavantajlı çocukları gözeterek plan dönemi sonuna kadar % 70’in üstüne çıkarmak.

Stratejik Hedef 1.2: Plan dönemi sonuna kadar okul öncesi eğitimde okullaşma oranı ile ilgili hedefleri yakalayabilmek için ihtiyaç duyulan öğretmen sayısının tamamını karşılamak

Stratejik Hedef 1.3: Plandönemi sonuna kadar okul öncesi eğitimi çeşitlendirmek ve bu alanda toplumsal farkındalığı artırmak.

2-İLKÖĞRETİM:

Stratejik Hedef 2.1: İlköğretimde % 98,20 olan net okullaşma oranını plan dönemi sonuna kadar % 100’e çıkarmak.

Stratejik Hedef 2.2: İlköğretimdeki okul terklerini 2014 yılı sonuna kadar ortadan kaldırmak.

Stratejik Hedef 2.3: Türkiye genelinde bölgesel farklılıklar dikkate alınarak ilköğretimde derslik başına düşen öğrenci sayısını plan dönemi sonuna kadar 30’a düşürmek.

Stratejik Hedef 2.4: İlköğretim programlarında; öğrencilerde yerleşik bir demokrasi kültürünün oluşturulması, kendi kültürünü özümsemesi, millî manevî değerlere bağlı, evrensel değerleri benimseyen nesiller yetiştirilmesine yönelik etkinlikleri ve uygulamaları plan dönemi boyunca arttırmak.

Stratejik Hedef 2.5: Bütün öğrencilerin, eğitim kurumlarında koruyucu sağlık hizmetlerinden yararlanmalarını sağlamak.

Stratejik Hedef 2.6: İlköğretimde taşımalı ilköğretim uygulamasının hizmet kalitesini artırmak, yatılı ilköğretim bölge okullarının kullanım kapasitesini 2014 yılı sonuna kadar %90’ın üzerine çıkarmak ve burs hizmetlerinden yararlanan öğrenci sayısını her yıl % 5 oranında artırmak.

3-ORTAÖĞRETİM;

Stratejik Hedef 3.1: Ortaöğretimde plan dönemi sonuna kadar yatay ve dikey geçişlere imkân veren, etkin bir rehberlik ve yönlendirme hizmetini içeren esnek bir yapıya geçmek.

Stratejik Hedef 3.2: Ortaöğretimde eğitim-öğretim sürecinde ilişiği kesilen-okulu terk eden öğrencilerin diğer öğrencilere oranını 2014 yılı sonuna kadar % 5’in altına düşürmek.

Stratejik Hedef 3.3: Ortaöğretimde öğrencilerimizin okul başarılarını arttırmak üzere sınıf geçme oranlarını plan dönemi sonuna kadar % 96’ya çıkarmak.

Stratejik Hedef 3.4: 2014 yılı sonuna kadar ortaöğretim okullaşma oranlarındaki bölgesel farklılıkları gidererek, brüt okullaşma oranını % 90’ın üzerine çıkarmak.

Stratejik Hedef 3.5: Ortaöğretimde kızların eğitime erişimini daha da arttırmak için kız-erkek brüt okullaşma oranları arasındaki % 8,91 olan farkı 2014 yılı sonuna kadar % 2’nin altına düşürmek.

Stratejik Hedef 3.6: Eğitimde kademeler arası geçişteki kayıpları en aza indirmek için ilköğretimden ortaöğretime geçişte % 85 olan ülke oranını 2014 yılı sonuna kadar % 95’in üzerine çıkarmak.

Stratejik Hedef 3.7: Ortaöğretim çağındaki bireylerin eğitime erişimini arttırmak için pansiyon ve burs hizmetlerinden yararlananların sayısını plan dönemi sonuna kadar % 25 artırmak.

4-MESLEKİ VE TEKNİK ORTAÖĞRETİM

Stratejik Hedef 4.1: Ortaöğretim içerisinde mesleki ve teknik eğitimin okullaşma oranını plan dönemi sonuna kadar en az % 50’ye çıkarmak.

Stratejik Hedef 4.2: Sektörlerle iş birliği içerisinde, ihtiyaç duyulan niteliklere sahip iş gücünü yetiştirmek ve mezunları istihdama hazırlamak.

Stratejik Hedef 4.3: İş gücü piyasasının ihtiyaçlarına bağlı olarak ortaya çıkan yeni alan ve dalların öğretim programlarını esnek ve yeterliliklere dayalı modüler yapıda hazırlamak ve mevcut modüler öğretim programlarını gelişmelere bağlı olarak revize etmek.

Stratejik Hedef 4.4: Plan dönemi sonuna kadar mesleki eğitimde eğitim sonu sertifikalarının uluslararası akreditasyonunu (geçerlilik, denklik, eş değerlik) sağlamak.

Stratejik Hedef 4.5: Toplumda mesleki teknik eğitim farkındalığı oluşturarak meslekî ve teknik eğitimi daha fazla tercih edilir hâle getirmek.

5-ÖZEL ÖĞRETİM:

Stratejik Hedef 5.1: Özel sektörün finansal gücünden faydalanmak üzere Bakanlığımıza bağlı örgün özel öğretim kurum oranını % 5.21’den plan dönemi sonuna kadar % 9’a çıkarmak.

Stratejik Hedef 5.2: Örgün eğitimdeki öğrenci sayısına göre özel öğretimin genel eğitimimiz içindeki payını 2014 yılı sonuna kadar % 2.76’dan % 5’e çıkarmak.

Stratejik Hedef 5.3: Ortaöğretim ve yükseköğretime hazırlık dershanelerinden özel okula dönüştürülebileceklerin tespit edilerek 2014 yılı sonuna kadar % 70’inin özel okula dönüştürülmesinin teşvikini sağlamak.

Stratejik Hedef 5.4: Özel özel eğitimden yararlanacak bireylerin yıllık en az % 12’lik artışına cevap vermek üzere öğretmen, fiziki mekan ve kaynak ihtiyacını karşılayarak etkin bir denetim sistemini kurmak.

6-ÖZEL EĞİTİM VE REHBERLİK:

Stratejik Hedef 6.1: Örgün eğitim kurumları ile Rehberlik ve Araştırma Merkezlerinde (RAM) bulunan rehber öğretmen açığını karşılayarak psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerine tüm öğrencilerin ve ailelerin erişimini sağlamak.

Stratejik Hedef 6.2: RAM’ların eğitsel değerlendirme ve tanılama hizmetleri ile rehberlik hizmet standartlarını 2012 yılı sonuna kadar belirlemek, her yıl % 20’sini standartlara uygun hale getirmek ve sayısını plan dönemi sonuna kadar % 12 artırmak.

Stratejik Hedef 6.3: Etkili bir mesleki rehberlik ve yöneltme için 2014 yılına kadar “Mesleki Bilgi Sistemi”ni (MBS) kurarak etkin kullanmak.

Stratejik Hedef 6.4: Kaynaştırma eğitimi kapsamındaki öğrenciler için standartlara uygun hazırlanmış destek eğitimi odaları ve özel eğitim sınıflarını plan dönemi sonuna kadar % 50 artırmak.

Stratejik Hedef 6.5: Özel eğitim okulu-kurumu sayısını plan dönemi sonuna kadar % 25 artırmak ve bu kurumlarda görev yapan öğretmenlerin % 20’sinin özel eğitim alanında eğitim almasını sağlamak.

Stratejik Hedef 6.6: Özel eğitim okul-kurumundaki erken eğitim ve okul öncesi eğitim sınıflarının 65 olan sayısını (Kasım 2009) plan dönemi sonuna kadar 110’a çıkarmak.

Stratejik Hedef 6.7: 49 İlde faaliyet gösteren 54 Bilim ve Sanat Merkezini (BSM) (Kasım 2009) geliştirmek ve plan dönemi sonuna kadar sayısını 94’e çıkarmak.

Güvenli Eğitim Ortamları:

Stratejik Hedef 7.1: “Eğitim Ortamlarında Şiddetin Önlenmesi ve Azaltılması Strateji ve Eylem Planı” kapsamında vaka analizi veri tabanı sonuçlarına göre manidar düzeyde şiddet olaylarının yaşandığı okul-kurum personelinin tamamı ile diğer okul-kurumlardaki personelin % 60’ının 2014 yılı sonuna kadar hizmetiçi eğitim almalarını sağlamak.

Stratejik Hedef 7.2: Güvenli ve şiddetten uzak eğitim ortamları sağlayarak ve şiddet konusunda toplumsal duyarlılığı artırarak okullarda şiddet ve şiddete kaynaklık eden olay sayısını her yıl % 10 oranında azaltmak.

Sosyal ve Kültürel Gelişim:

Stratejik Hedef 8.1: Türk kültürünü ve geleneksel el sanatlarını araştırmak, orijinalini bozmadan gelecek nesillere aktarmak, çağdaş yorum ve tasarımlarla zenginleştirerek ulusal ve evrensel beğenilere ürün olarak sunmak.

Stratejik Hedef 8.2: Eğitim sistemi içindeki öğrencilerin bireysel farkındalık düzeylerini, kendilerini ifade etme ve yeteneklerini sergileme güçlerini geliştirmek üzere sosyal, kültürel, sportif ve sanatsal faaliyetlere katılım düzeyini plan dönemi sonuna kadar % 100 artırmak.

Stratejik Hedef 8.3: Mevcut izci öğrenci sayısını plan dönemi sonuna kadar %100 artırmak.

Stratejik Hedef 8.4: Öğrenciler arasında lisanslı sporcu sayısını branş çeşitliliğini de gözeterek plan dönemi sonuna kadar % 50 oranında artırmak.

10-HAYAT BOYU ÖĞRENME VE BiLGi TOPLUMU

Stratejik Hedef 10.1: Değişen ve gelişen ekonomiye iş gücü duyarlılığının ve girişimciliğin artırılması için yeni modül ve dallar açarak plan dönemi sonuna kadar meslek ve gelir getirici kurslara katılanların sayısını 3 katına çıkarmak.

Stratejik Hedef 10.2: Fertlerin yaşam kalitesini yükseltmek üzere sosyal ve kültürel alanlarda açılan kurs sayısını plan dönemi sonuna kadar % 25 artırmak.

Stratejik Hedef 10.3: Hayat boyu öğrenim stratejisi gereği bölgesel, ekonomik ve sosyal duyarlılıkları dikkate almak üzere paydaşlarla iş birliğini sürekli geliştirmek.

Stratejik Hedef 10.4: Küreselleşme sonucu ihtiyaç duyulan dillerin toplum tarafından öğrenilmesine imkân sağlamak üzere halk eğitim merkezleri tarafından açılan yabancı dil kurslarına katılanların sayısını plan dönemi sonuna kadar iki katına çıkarmak.

Stratejik Hedef 10.5: Hayat boyu öğrenim anlayışının toplumsal yaygınlığını sağlamak üzere düzenlenen kurs dışı etkinliklerin türünü plan dönemi sonuna kadar % 50 artırmak.

Stratejik Hedef 10.6: Trafik ve ilk yardım bilincinin yaygınlaştırılması ve sürücü eğitimine ilişkin öğretim programları ve sınav uygulamalarını 2014 yılına kadar AB’yle uyumlu hâle getirmek.

Stratejik Hedef 10.7: İlköğretim son sınıf öğrencilerinden başlamak üzere hayat boyu öğrenim kapsamında, tüm toplumda girişimcilik ruhunun geliştirilmesini sağlamak üzere etkinlikler düzenlemek.

Stratejik Hedef 12.1: Okullardaki bilgi teknolojisi (BT) sınıflarını Kamu İnternet Erişim Merkezleri (KİEM) şeklinde vatandaşların kullanımına açarak toplumun bilgiye erişimini artırmak.

Stratejik Hedef 12.2: Okullarda vatandaşlara yönelik medya okuryazarlığı eğitimleri vermek ve bilişim okuryazarı sayısını her yıl % 10 oranında artırmak.

13.KURUMSAL KAPASİTENİN GELİŞTİRİLMESİ:

Stratejik Hedef 13.1: Bakanlık insan gücü ihtiyacını karşılamak üzere ilgili kurumlarla iş birliği içerisinde orta ve uzun vadeli insan kaynakları projeksiyonları yapmak.

Stratejik Hedef 13.2: İnsan kaynaklarının bölge ve yerleşim yeri ihtiyaçları doğrultusunda, norm kadro esasına göre dengeli dağılımını sağlamak.

Stratejik Hedef 13.3: Bakanlıkta insan kaynaklarının kariyer ve liyakat esasına dayalı olarak görevde yükselme sistemini plan dönemi sonuna kadar kurmak.

Stratejik Hedef 13.4: Anadolu öğretmen liselerinin öğretmen yetiştiren yüksek öğretim kurumlarına kaynaklık teşkil etme işlevini etkinleştirmek ve sistemdeki öğretmenlerin bilgi ve beceri düzeyleri ile birlikte alan yeterliklerine dayalı olarak iş yapma ve kaliteli hizmet sunma kapasitelerini geliştirmek.

Stratejik Hedef 13.5: Bakanlık personelinin sosyal, ekonomik, kültürel ve özlük haklarını iyileştirerek çalışan memnuniyet oranını her yıl % 3 oranında artırmak.

Stratejik Hedef 13.6: Eğitim kurumlarının asil yönetici oranını plan dönemi sonuna kadar her okul-kurum türü için % 90’ın üzerine çıkarmak.

Stratejik Hedef 13.7: Bakanlık çalışanlarını stratejik amaç ve hedeflerin gerçekleştirilmesine katkı sağlayacak bilgi ve becerilerle donatmak için hizmet içi kurs ve seminerlerin niteliğini artırmak.

Stratejik Hedef 13.8: Topyekûn Savunma ve Seferberlik Hizmetleri (TSSH) konularında personel ve öğrencilerde var olan bilinç seviyesini sürekli olarak artırmak.

Stratejik Hedef 14.1: Bakanlığımıza bağlı okul ve kurumlarımızın bölgesel farklılıkları gidermek amacıyla 2014 yılı sonuna kadar tümünün bilişim teknolojilerinden yararlanmasını sağlamak.

Stratejik Hedef 14.2: Okul ve kurumlarımızın ders ve laboratuar araç-gereçleri, makine-teçhizat dâhil her türlü donatım malzemesi ihtiyaçlarını, öğretim programlarına ve teknolojik gelişmelere uygun olarak 2014 yılına kadar zamanında karşılamak.

Stratejik Hedef 14.3: Okul-kurumların bakım ve onarım taleplerinin karşılanma oranını plan dönemi içinde her yıl % 5 artırmak.

Stratejik Hedef 14.4:Yeni okul binaları yapımında çevresinin güzelleştirilmesine katkıda bulunan, estetik görünümlü, depreme dayanıklı ve kullanışlı eğitim ortamları hâline gelmesini sağlayacak yeni projeleri hayata geçirmek.

Stratejik Hedef 14.5: Türk eğitim sisteminin geliştirilmesi için merkezi bütçeden ayrılan pay ile beraber diğer kaynakların miktar ve çeşitliliğini artırmak.

Stratejik Hedef 14.6: Okullaşma ve sınıf mevcutları ile ilgili hedefler doğrultusunda oluşacak fiziki mekân ihtiyacını plan dönemi sonuna kadar karşılamak.

DEVAMI İÇİN LİNKİ TIKLAYINIZ:

http://tebesirtozu.blogcu.com/kalkinma-planlari-temelinde-egitimin-planlanmasina-bir-bakis-2/13185156

 http://tebesirtozu.blogcu.com/kalkinma-planlari-temelinde-egitimin-planlanmasina-bir-bakis-2/13185156 

16-AR-GE ve PROGRAM GELİŞTİRME:

Stratejik Hedef 16.1: Her düzeydeki örgün ve yaygın eğitim programlarının gelişmelere paralel olarak yenilenmesini ve uygulamada olan programların amaca uygunluk bakımından düzenli olarak izlenmesi ve değerlendirilmesini sağlamak.

Stratejik Hedef 16.2: Eğitim materyallerini çağın gerekleri doğrultusunda süre

1794
0
0
Yorum Yaz